Janina Abramowska
Biografia
Janina Abramowska urodziła się 29 sierpnia 1933 roku w Ostrowi Mazowieckiej w rodzinie Józefa Abramowskiego, oficera Policji Państwowej, i Czesławy z domu Dąbrowskiej. Przed i w czasie II wojny światowej mieszkała w Warszawie i uczęszczała do szkoły w klasztorze Franciszkanek Rodziny Maryi w Warszawie.
Po wojnie kontynuowała naukę w Gimnazjum Ogólnokształcącym w Dębnie Lubuskim (1945–1948). Maturę zdała w 1950 roku w Liceum Ogólnokształcącym w Drawsku Pomorskim. W 1951 roku podjęła studia polonistyczne na Uniwersytecie Poznańskim. Po uzyskaniu w 1955 roku tytułu magistra rozpoczęła pracę w Instytucie Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk. W IBL pracowała do roku 1958.
Od 1961 roku pracowała w Katedrze Literatury Polskiej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W 1962 roku obroniła pracę doktorską Odprawa posłów greckich Jana Kochanowskiego wobec tragedii renesansowej. Habilitowała się w 1974 roku na tym samym uniwersytecie rozprawą Ład i fortuna. O tragedii renesansowej w Polsce.
W latach 1974–1977 i 1981–1984 była wicedyrektorem ds. dydaktycznych Instytutu Filologii Polskiej UAM. Była członkiem redakcji serii Komitetu Nauk o Literaturze Polskiej PAN Rozprawy Literackie. 23 sierpnia 1980 roku dołączyła do apelu 64 uczonych o dialog z władzami.
W roku 1990 uzyskała tytuł profesora oraz stanowisko profesora nadzwyczajnego i objęła funkcję kierownika Pracowni, a następnie Zakładu Poetyki Historycznej do roku 2002. Na swoich seminariach wypromowała ok. 300 magistrów i 10 doktorów. W latach 80. i 90. była członkiem Komitetu Nauk o Literaturze Polskiej PAN, a od 1993 dwie kadencje także Rady Naukowej Instytutu Badań Literackich. W roku 1995 została mianowana profesorem zwyczajnym.
Debiutowała w 1956 roku w Widnokręgu, dodatku do Gazety Poznańskiej, artykułem Pojedynek dwóch epok. (Z dziejów kulturalnych Poznania). Jest autorką ok. 100 publikacji.
Od 1952 do rozwodu w 1968 roku była żoną dziennikarza Jerzego Kołtuniaka.
Mieszka w Poznaniu. Od roku 2003 na emeryturze.