Janusz Andrzej Czerwiński
Biografia
Janusz Andrzej Czerwiński urodził się w Ostrowi Mazowieckiej i jest wychowankiem Nysy Kłodzko. W 1959 trafił do Spójni Gdańsk, a od 1963 występował jako grający trener i w 1965 zdobył z tym zespołem wicemistrzostwo Polski w rozgrywkach 7-osobowych. Jednocześnie był zawodnikiem Słupi Słupski w 11-osobowych rozgrywkach.
W latach 1962–1965 wystąpił w 11 spotkaniach reprezentacji Polski seniorów, w tym na mistrzostwach świata w 1963, na których Polska zajęła 4. miejsce. W latach 1961–1962 zagrał także w dwóch spotkaniach w kadrze 7-osobowej.
Karierę trenerską rozpoczął w 1963 roku jako grający trener Spójni Gdańsk, a w 1965 roku doprowadził ją do wicemistrzostwa Polski. W 1966 doprowadził Spójnię do mistrzostwa Polski juniorów, a w latach 1968–1969 i 1970 zdobył mistrzostwo Polski seniorów. Był trenerem reprezentacji Polski juniorów (1967–1968) i prowadził seniorską reprezentację w latach 1968–1976, odnosząc m.in. brązowy medal na Igrzyskach Olimpijskich w 1976, a także występu na mistrzostwach świata i igrzyskach w 1970, 1972, 1974 i 1976.
W latach 1976–1977 prowadził także reprezentację Islandii, a w 1984–1987 reprezentację Grecji seniorów, z którą w 1987 zajął czwarte miejsce na Igrzyskach Śródziemnomorskich.
W środowisku naukowym i organizacyjnym był m.in. szefem Wydziału Szkolenia, wiceprezesem, a od 1988 do 1996 prezesem Związku Piłki Ręcznej w Polsce (od 1996 honorowym prezesem). Był współzałożycielem European Handball Federation (1991) i jej działaczem do 2004. Był również prezesem AZS WSWF Gdańsk (1979–1981) i wybitnym nauczycielem akademickim, rektorem AWF w Gdańsku (1981–1984 i 1996–2002).
W zakresie kariery naukowej uzyskał stopień doktora nauk o kulturze fizycznej (1974) i tytuły profesorskie (profesor zwyczajny 1998). Był promotorem wielu doktorantów i członkiem licznych gremiów naukowych.