Witold Szabłowski
Biografia
Witold Szabłowski urodził się w Ostrowi Mazowieckiej. Ukończył studia politologiczne na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego (2005). Studiował również politologię w Stambule.
Jako stażysta CNN Türk objechał całą Turcję. W Polsce karierę dziennikarską rozpoczynał w TVN24. W 2006 dołączył do Gazety Wyborczej jako najmłodszy reporter w zespole Dużego Formatu. Pracował tam do 2016.
Od 2018 związany jest z redakcją Dzień dobry TVN, a od kwietnia 2019 prowadzi autorską audycję poświęconą podróżowaniu w radiu Newonce.
Zajmuje się przede wszystkim Turcją, gdzie mieszkał i studiował blisko rok.
W 2006 był pierwszym Polakiem, który w tureckiej Malatyi rozmawiał z rodziną Mehmeta Ali Ağcy, zamachowca, który próbował zabić papieża Jana Pawła II. Dotarł też do Oral Celika, organizatora zamachu.
W 2008 otrzymał nagrodę Melchiora w kategorii Inspiracja Roku i wyróżnienie Amnesty International za artykuł To z miłości, siostro, który ukazał się w Dużym Formacie. Tekst opowiadał o dramacie kobiet z Turcji, które padły ofiarami gwałtów oraz „honorowych zabójstw”, także tych, które dopuściły się „grzechu” decydowania o swoim losie.
W 2010 był pierwszym dziennikarzem z Europy, który dotarł do Aung San Suu Kyi po jej wyjściu z aresztu domowego. W tym samym roku wyszła jego pierwsza książka Zabójca z miasta moreli. Reportaże z Turcji (Czarne, Wołowiec 2010), za którą dostał Nagrodę im. Beaty Pawlaki, nominację do Nike 2011. Angielskie wydanie wyróżniono nagrodą brytyjskiego PEN Clubu, a World Literature Today uznało je za jedno z godnych odnotowania tłumaczeń w 2013 roku.
W 2012 otrzymał specjalne wyróżnienie od jury nagrody im. Anny Lindh za artykuły o emigracji z Albanii do krajów Unii Europejskiej i o wychodzeniu Albanii z komunizmu. Jury, któremu przewodniczył Edgar Morin, opisało jego teksty jako „pozornie lekkie i zabawne, lecz głębokie”.
Jego książka Nasz mały PRL. Pół roku w M-3 z trwałą, wąsami i maluchem (Znak, Kraków 2012) to zapis eksperymentu, który stał się podstawą refleksji o życiu w Polsce z 1981 roku. Para przeniosła się na pół roku do bloku z wielkiej płyty, zrezygnowała z internetu i telefonów komórkowych; Szabłowski stawał w kolejkach, wysyłał pocztówki i pisał teksty na maszynie, aby w 2011 doświadczyć życia sprzed trzydziestu lat.
W 2014 wydał Tańczące niedźwiedzie, zbiór reportaży o środkowoeuropejskiej drodze do wolności. Orlando Figes nazwał ją perłą, a Timothy Garton Ash stwierdził, że to jakby Milan Kundera zrobił remake Tańczącego z wilkami. Tańczące niedźwiedzie zostały wybrane jedną z najlepszych książek 2018 przez NPR i nominowane w 2019 roku do The Edward Stanford Travel Writing Awards jako jedyna nieangielska książka.
W 2016 Szabłowski opublikował Sprawiedliwi zdrajcy. Sąsiedzi z Wołynia (Znak). W tym samym roku książka została uhonorowana Nagrodą Newsweeka im. Teresy Torańskiej. W 2018 ukazało się nowe wydanie Zabójcy z miasta moreli zatytułowane Merhaba (Wydawnictwo W.A.B.) i wzbogacone subiektywnym słownikiem turecko-polskim autora. Na jesień 2019 zapowiedziano publikację w Polsce i USA jego kolejnej książki Kucharze dyktatorów, opisywanej jako reportaż o kucharzach gotujących dla tyranów XX i XXI wieku.
Jest członkiem Unii Literackiej.